Kafe pazarlama: mahallenin dışından müşteri çekmek

Kafe pazarlamada en iyi sonucu veren şeyler sıkıcı ve yereldir: eksiksiz bir harita profili, iki sokak ötede oturanlar için uğramaya bir sebep, çalışanlarını size gönderen ortaklar ve müşteriyi geri getiren bir sadakat kartı. Misafirler beş dakikalık yürüme mesafesinden geliyorsa, tek bir kafe için büyük bir reklam kampanyasını savunmak zor.

Benim görüşüm: bir kafenin sorunu trafikten çok yarıçap. Komşular sizi zaten tanıyor. Yapılacak iş, çemberi biraz genişletmek: ofisler, spor salonu, okul, metroya giderken önünüzden geçen insanlar. Ve bu çabalardan hangisinin misafir getirdiğini tahmin etmek yerine bilmek.

Ayşe'nin kafesi

Diyelim ki Ayşe bir yıl önce Kadıköy'de sakin bir sokakta bir kafe açtı. Kahve iyi, müdavimler sadık ve neredeyse hepsi aynı birkaç apartmanda oturuyor. Ciro dört aydır yerinde sayıyor. Aşağıdaki rakamlar varsayımsaldır.

• Günde yaklaşık 160 misafir, ortalama hesap 180 ₺.
• Bir fincan latte 120 ₺, malzeme maliyeti yaklaşık 30 ₺.
• On dakikalık yürüme mesafesinde iki ofis binası ve bir pilates stüdyosu var. Ayşe onların çalışanlarını kafesinde hiç görmedi.

Önce neyin peşinde olduğunu hızlıca hesaplayalım. Haftada üç kez gelen bir müdavim ayda 3 × 180 ₺ × 4,3 hafta ≈ 2.322 ₺ bırakır. Yirmi yeni müdavim ayda yaklaşık 46.440 ₺ demek. Bütçe çerçevesi buradan çıkıyor: bundan çok daha ucuza mal olup birkaç müdavim getiren her şey denemeye değer.

1. Haritalar: ilk görülen vitrin

Yakındaki biri telefonunda “kahve” diye arattığında harita sizin vitrininizdir. Google, yerel sonuçların temel olarak alaka düzeyi, mesafe ve öne çıkma durumuna dayandığını ve daha fazla yorum ile olumlu puanın işletmenin yerel sıralamasına yardımcı olabileceğini yazıyor. Mesafeyi değiştiremezsiniz. Diğer ikisi üzerinde çalışabilirsiniz.

Ayşe'nin bir akşamda yaptıkları:

• Kategoriyi, adresi, çalışma saatlerini ve bayram saatlerini kontrol ediyor. Haritadaki yanlış saat, hiç reklam vermemekten daha pahalıya gelir: insan yürüyüp gelir ve kapalı bir kapıyla karşılaşır.
• 15–20 gerçek fotoğraf ekliyor: tezgâh, oturma alanı, vitrin, en çok satan içecek ve kolay bulunsun diye sokaktan giriş.
• Google'ın sunduğu özellikleri dolduruyor: Wi-Fi, dış mekân oturma, paket servis, hangisi geçerliyse.
• Hoş olmayanlar dahil her yoruma kısa ve tartışmadan yanıt veriyor.
• Kasaya küçük bir kart koyuyor: “Kahvemizi sevdiyseniz, bir yorum bize çok yardımcı olur” ve yorum formuna giden bir QR kod.

2. Instagram: gelmek için bir sebep gösterin

Bir kafenin hesabının eğlendirmesi gerekmiyor. Bugün gelmek için bir sebep vermesi gerekiyor: yeni sezon içeceği, saat 8.00'de taze çıkan poğaça, öğleden sonra laptopla çalışmak için sessiz bir masa.

Ayşe haftada üç kez paylaşım yapıyor ve her zaman konum ekliyor. Her paylaşım tek bir soruya cevap veriyor: ne yeni, ne zaman gelmeli, beş dakika fazla yürümeye neden değer. Fotoğraflar kafeden, hazır görsel değil.

Sipariş ve rezervasyon soruları için profilde WhatsApp bağlantısı var. Biyografideki bağlantı ise menü, çalışma saatleri ve yol tarifi olan basit bir sayfaya gidiyor. Ayşe bu bağlantıya UTM etiketi ekliyor, örneğin ?utm_source=instagram&utm_medium=social&utm_campaign=bio, böylece kaç ziyaret getirdiğini görebiliyor.

3. Yerel ortaklıklar: başkasının yarıçapını ödünç alın

Çember asıl burada büyüyor. Ofis binalarında ve pilates stüdyosunda her gün önünüzden geçen ve Ayşe'nin kafesinin varlığından habersiz insanlar var.

Ayşe'nin teklifleri:

• Ofis binaları: her yeni çalışana ofis yöneticisinin dağıttığı “ilk kahve bizden” kartı. Bir de sabah toplantıları için kahve servisi teklifi.
• Pilates stüdyosu: sabah dersinden sonra stüdyo üyelerine %10 indirim, kafede de stüdyonun broşürleri için bir raf. İki taraf da yeni insanlarla tanışıyor.
• Farklı kitlesi olan komşular: kahve yapmayan fırın, çiçekçi, ortak çalışma alanı.

Her ortağın menü sayfasına giden kendi QR kodu ve kendi UTM etiketi var: utm_source=ofis-kuzey, utm_source=pilates. Bir ay sonra Ayşe hangi ortağın insan gönderdiğini, hangi broşürlerin çöpe gittiğini biliyor.

Varsayımsal bir maliyet kontrolü: ayda 40 ücretsiz ilk kahve Ayşe'ye 40 × 30 ₺ = 1.200 ₺ malzemeye mal oluyor. Bu kişilerden sadece üçü müdavim olsa, ayda yaklaşık 7.000 ₺ eder.

4. Sadakat kartı: geri gelmek alışkanlık olsun

Damgalı kart eski ve ucuz, gücü de basit kuralında: beş al, altıncısı bizden.

Ayşe'ye maliyeti: beş ücretli fincana bir ücretsiz fincan. Misafir 1/6, yani yaklaşık %17 indirim görüyor. Ayşe'nin gerçek maliyeti bir fincanın malzemesi, 30 ₺, beş ücretli fincandan gelen 600 ₺ cironun karşısında. Bu da %5. Bu yüzden ücretsiz bir fincan %15 indirimden daha iyi çalışır: misafire daha büyük görünür, kafeye daha ucuza gelir.

Kartı çalışır tutan kurallar:

• Tek ve basit bir kural, küçük harflerle istisna yok.
• Kâğıt kart ya da basit bir uygulama, baristalar için hangisi kolaysa.
• İlk damga ilk ziyarette basılır, böylece kartta daha baştan bir ilerleme olur.

Sık yapılan hatalar

• Herkese indirim. Tüm misafirlere %20 indirim, çoğunlukla zaten gelecek olanlara para dağıtmak demek.
• Ziyaret yerine takipçi saymak. Başka şehirden bin takipçi sizin kafenizde kahve içmez.
• Haritada eski saatler. Bayramlar, yaz saatleri, erken kapanış. Boşuna yapılan tek bir yol size bir misafire mal olabilir.
• Tüm ortaklar için tek broşür. Ayrı kodlar ya da etiketler olmadan hangi ortaklığın işe yaradığını bilemezsiniz.
• Sadece memnun misafirlerden, ezber bir cümleyle yorum istemek. İnsanlar bunu fark eder. Herkese sade bir şekilde sorun ve yazdıklarına yanıt verin.

Gauss'ta nasıl görünür

Kafenin menü, çalışma saatleri ya da kahve servisi formu olan bir sitesi varsa, Gauss ziyaretlerin nereden geldiğini gösterir: ortakların QR kodlarındaki ve biyografi bağlantısındaki etiketler dahil kaynaklar ve UTM etiketleri. Telefon, e-posta ve WhatsApp tıklamaları otomatik olarak contact_click, kahve servisi talepleri form_submit olarak sayılır ve ikisi de ayar gerektirmeden hedef olarak çalışır. Haritadaki yol tarifi bağlantısı gibi dış bağlantılara tıklamalar da sayılır.

Kafeye kimin girdiğini Gauss görmez. Site ilgiyi gösterir. Tezgâha gelen misafirleri saymak için kasada sorun ya da ortak kartlarını ve kuponlarını sayın.

Bir saatte ne yapılır

1. Google İşletme Profilinizi açın ve saatleri, bayram saatlerini, adresi ve kategoriyi kontrol edin.
2. Sokaktan giriş dahil beş gerçek fotoğraf ekleyin.
3. Son on yoruma yanıt verin.
4. On dakikalık yürüme mesafesinde ortak olabilecek iki işletme yazın ve her birine ne teklif edeceğinizi not edin.
5. Her ortak ve biyografiniz için ayrı bir UTM bağlantısı oluşturun, böylece her kanalın kendi etiketi olsun.

Devamı için:

• Haritalarda yerel SEO: yakındakiler sizi nasıl bulur
• Sitede yorumlar ve başarı hikâyeleri
• Çerezsiz UTM takibi

Son söz

Bir kafe yavaş ve halka halka büyür: bir ortak, bir iyi yorum, bir damgalı kart. Bu adımların hiçbiri tek başına etkileyici değil. Birlikte yarıçapınızın sınırını yan apartmandan yan sokağa taşırlar.

“Bir şeyler deniyoruz” ile “neyin işe yaradığını biliyoruz” arasındaki fark, her kanaldaki bir etiket. Hiçbir maliyeti yok ve “sanırım stüdyo insan gönderiyor” cümlesini bir sayıya çevirir.

Yakında hesap kolaylaşacak: sonraki sürümde Gauss'a çevrimdışı dönüşümleri ekliyoruz. Kasadan ya da CRM'den gelen satışları Gauss'a gönderebileceksiniz; satın alma sitedeki bir eylemle (talep, sipariş, masa rezervasyonu) bağlantılıysa, misafiri getiren kanalın yanında görünecek. Böylece insanların sadece nereden geldiğini değil, sonra tezgâhta ne kadar harcadığını da göreceksiniz.

Göreviniz: bugün haritadaki çalışma saatlerinizi kontrol edin ve kapıdaki tabelayla uyuşmayan her şeyi düzeltin.

Hangi kanalların size gerçekten müşteri getirdiğini görmek ister misiniz? Gauss'u deneyin →